De ACLVB is een liberale vakbeweging; dit betekent dat wij ons uitdrukkelijk bekennen tot het liberalisme als basis voor onze syndicale werking".

Dit is de openingszin van ons Congresverslag van december 1975.

Vooral in het recente verleden zijn er op wereldvlak, op Europees en Belgisch vlak, ingrijpende veranderingen gebeurd, zowel politiek als socio-economisch.

Hiermee geconfronteerd, zijn veel organisaties, ook syndicale, ertoe gebracht "te aanbidden wat ze verbrand hadden en te verbranden wat ze aanbeden hadden".

Wat ons echter betreft, is er niets dat ons ertoe noopt onze fundamentele opties in vraag te stellen, wel integendeel !

Dit zeggen we zonder de minste zelfgenoegzaamheid : in het belang van de werknemers, over alle grenzen heen, wensen wij immers dat een consensus mag groeien, over zin en betekenis van het syndicalisme, over zijn doelstellingen en middelen, over de syndicale samenwerking, en over de wenselijke politieke en sociaal-economische context waarin de syndicale werking dient te gebeuren en die ze trouwens mede tot stand brengt.

Het is nuttig even de basiselementen van onze liberaal-syndicale ideologie op een rijtje te zetten. Daarover bestaan immers hardnekkige misverstanden en vooroordelen. Deze hebben vooral te maken met de term "liberaal" in onze benaming.

Onvermijdelijk zal dit alles als nogal theoretisch overkomen. Maar : "niet is zo praktisch als een goede theorie".

(Werknemers)syndicalisme is het georganiseerd nastreven, door machtsuitoefening op basis van vrijwillige solidariteit, van de materiële en immateriële, individuele en collectieve belangen van de werknemers (actieven en sociaal-verzekerden). (Succesvol) syndicalisme heeft politieke consequenties.