memorandum-2010.pdf

Een stabiel parlement en een stabiele regering die het mogelijk maken om de burgers uit de crisis te loodsen, dat is wat de leden van de ACLVB willen na de parlementsverkiezingen van 13 juni.

De toekomstige federale regering en het toekomstige parlement zullen vlug de nodige beslissingen moeten nemen op het vlak van tewerkstelling, pensioenen, welvaartsaanpassing van de sociale uitkeringen …

De ACLVB wil dat de politici die de touwtjes in handen hebben, zich concentreren op de economische en sociale dossiers, zeker moeilijker en minder populair, nu ze van essentieel belang zijn voor de toekomst van de samenleving.

Burger is het slachtoffer

De crisis heeft nogmaals aangetoond dat de markt zichzelf niet reguleert. Integendeel, de weinig scrupuleuze marktspelers zorgen ervoor dat het systeem tot het uiterste toe op de proef gesteld wordt, totdat ook zij zich onvermijdelijk moeten neerleggen bij de economische realiteit. In de tussentijd hebben ze alle anderen in hun kielzog en soms in hun val meegesleurd.

De “financialisering” van de economie ten nadele van de productieactiviteiten en de verkoop van goederen en diensten heeft gezorgd voor een crisis waar de burgers vaak op verschillende manieren het gelag voor betalen: als werknemer, als belastingplichtige en misschien morgen als sociaal verzekerde indien onze toekomstige regering overgaat tot dezelfde draconische besparingen als andere Europese regeringen.

Creëren van jobs en waardig werk

De ACLVB vertrekt van het principe dat werk een van de beste verdedigingen tegen armoede is. Werkgelegenheid creëren blijft dan ook de eerste doelstelling van iedere toekomstige regering. Echter, dit volstaat niet ! De Internationale Arbeidsorganisatie heeft de term “waardig werk” gelanceerd om er iedereen op te wijzen dat werk alleen niet voldoende is, de inkomsten uit arbeid moeten het de werknemer en zijn gezin mogelijk maken om op een waardige manier te leven.

Als gevolg van de economische crisis en de globalisering van de handel is het verleidelijk om de sociale verworvenheden van de ontwikkelde landen te verlagen om zogezegd de concurrentiekracht te herstellen. De ACLVB dringt erop aan dat de lonen in België voldoende hoog blijven om op een waardige manier te leven in onze maatschappij. De automatische loonindexering zorgt ervoor dat de koopkracht van de werknemers op peil blijft.

Sociale zekerheid

Werken kan niet altijd. Een persoon kan geconfronteerd worden met verschillende situaties waardoor hij zijn brood niet langer kan verdienen: werkloosheid, arbeidsongeschiktheid als gevolg van een ziekte of een ongeval en uiteindelijk het pensioen.

De ACLVB is dus van mening dat het begrip waardig werk moet worden aangevuld met waardige sociale uitkeringen. Indexering alleen volstaat niet, de bedragen moeten welvaartvast worden gemaakt.

De sociale zekerheid werkt volgens het principe van de solidariteit, hoe meer mensen bijdragen tot het systeem, hoe steviger en hoe efficiënter het systeem is. De ACLVB waarschuwt het toekomstige parlement en de toekomstige regering er dan ook voor dat er aan de rol van de sociale zekerheid als vangnet niet mag worden geraakt.

In dit Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, moet België het voorbeeld geven, temeer daar het vanaf 1 juli het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie op zich neemt. Een stabiele regering om de burgers uit de crisis te loodsen

Duurzame productie en consumptie

De mensen worden er zich nu van bewust dat duurzame productie en consumptie noodzakelijk zijn. Wij verwachten dan ook dat de toekomstige regering haar verantwoordelijkheid neemt om die bewustwording in concrete maatregelen om te zetten. De sociale partners zijn hier bijvoorbeeld mee gestart door het lanceren van het systeem van de ecocheques en momenteel wordt de doeltreffendheid van deze maatregelen geëvalueerd. Zowel voor de werknemers als de bedrijven zijn groene en waardige jobs de echte inzet van de verwachte structurele aanpassingen.

Maatschappelijke verantwoordelijkheid

Tijdens de financiële crisis moest de overheid tussenbeide komen om privéondernemingen te redden. Een sterke en democratische overheid die kan rekenen op efficiënte openbare diensten is dus wel degelijk de laatste bescherming tegen de excessen van de economische actoren die hun persoonlijk belang nastreven, ten koste van het algemeen belang. De ACLVB gelooft in de weldaden van de markteconomie wanneer die tot doel heeft om de rijkdom over de volledige samenleving te verdelen.

De ACLVB pleit dus voor strengere regels die het systeem beschermen tegen excessen, met een effectieve controle-instantie. Dikwijls onttrekken de bedrijven zich aan hun sociale verantwoordelijkheid, hun managers kijken vooral naar de boordtabellen en vergeten dat er achter de cijfers mannen en vrouwen schuilgaan die zorgen voor de welvaart van de bedrijven door er te werken, door gebruik te maken van de producten en diensten. De overheid moet hen tot rede brengen.

Fiscale verantwoordelijkheid

De herverdeling van de rijkdom gebeurt ook door het betalen van belastingen. Omdat men de grote belastingbetalers niet wil wegjagen en bedrijven wil aantrekken, heeft men verschillende fiscale uitzonderingen bedacht. De ACLVB vraagt dat de balans wordt opgemaakt voor ieder van deze maatregelen. De strijd tegen grootschalige fiscale fraude moet ook een van de prioriteiten zijn van de toekomstige regering.

Als het woord al niet zo vaak ijdel gebruikt was, dan zou de ACLVB durven zeggen dat een beetje meer moraliteit op zijn plaats is in het economische en sociaal leven. Men heeft momenteel de mond vol van ethiek, deontologie, goed bestuur, maar welke term men ook gebruikt, de ACLVB wil een samenleving waar plaats is voor meer solidariteit.

Onderwerpen memorandum