De belangrijkste motor binnen de welvaarteconomie is werkgelegenheid. Alle beleidsmaatregelen moeten dan ook getoetst worden aan hun impact op de werkgelegenheid. Enkel met deze focus kan onze economie haar slagkracht terugwinnen en gevrijwaard worden. Bovendien is dit de enige buffer tegen armoede en inkomensongelijkheid.

• De belangrijkste uitdaging blijft dezelfde: ons structureel concurrentievermogen vrijwaren. Dit kan enkel door onze huidige industriële structuur aan te passen aan nieuwe noden, economieën en markten. De ingrediënten zijn gekend: meer onderzoek en ontwikkeling, vorming, nieuwe afzetmarkten, specialisatie in producten met hoge toegevoegde waarde,… Dit moet het gevolg zijn van ondernemerschap en niet van het blindelings toekennen van subsidies.
• De grootste handicap is momenteel de energiekost. We merken dat de energieprijzen in België sneller stijgen dan in de buurlanden. Dit vormt niet enkel voor de ondernemingen een concurrentienadeel, maar ook de werknemers en mensen met een uitkering worden hard getroffen. Meer inzicht en controle op prijszettingmechanismen is nodig, gekoppeld aan een sterke regulator die de energiemarkt kan sturen, de vrije concurrentie – geen oligopolie – kan waarborgen.

Meer algemeen merken we in België een sneller stijgende inflatie voor een aantal basisproducten. Dit weegt op de economie en op de inkomens. De feiten zijn gekend, maar de oorzaken blijven vaag. Er bestaan vermoedens van misbruik van marktmacht. Efficiënt markttoezicht komt niet enkel de economie rechtstreeks ten goede, maar ook onrechtstreeks via de consumptie.