Carrefour : directie moet klare wijn schenken

De Liberale Vakbond bij Carrefour spreekt zich nog niet uit over deelname aan de algemene staking op 30 april, uitgeroepen door de Christelijke en Socialistische bonden, maar wacht op de eerste onderhandelingsdag met de directie, vandaag 27/4 om te beslissen. De ACLVB rekent op voorstellen van de directie om een maximum aantal winkels en jobs te redden en om de nodige begeleidende maatregelen uit te werken voor het personeel dat de onderneming moet verlaten. Gelet op de vaagheid die tot op heden heerst, is het aan de directie om klare wijn te schenken.

Dat de directie van Carrefour Belgium "met verstomming en vol onbegrip" reageert op de oproep van het "gemeenschappelijk vakbondsfront" tot algemene staking in haar winkels bewijst eens te meer dat zij de woede en ontmoediging van haar personeel niet ten volle inschat.

Dat zij stelt dat een oplossing moet worden gevonden rond de tafel via constructief overleg is de evidentie zelve, alleen geeft de directie er in de praktijk weinig blijk van dat zij bereid is tot een correcte dialoog.

Sinds de aankondiging van 23 februari waren er weliswaar 9 ondernemingsraden en 57 regionale vergaderingen, maar er kan zeker niet beweerd worden dat op cruciale vragen een ernstig antwoord werd geformuleerd. Alleen over de overname van 19 winkels door de groep Mestdagh lijkt een consensus te groeien (tussen de betrokken directies weliswaar). Over de ontslagen en franchisering van winkels in Vlaanderen is op dit punt nog geen enkele melding gedaan.

Op de vraag welk businessplan er precies schuilt achter de retoriek van "het commercieel plan" kwam geen enkel zinnig antwoord, terwijl het "commercieel plan" toch als een hoeksteen van de ultieme redding wordt gepropageerd en men de steun van de vakbonden vraagt.

Op een constructieve manier onderhandelen, is niet mogelijk zonder duidelijke prognoses over het aantal winkels dat onder de noemer Carrefour Belgium uitgebaat zal worden binnen 2, 3 of 5 jaar, wat het nodige personeelsvolume zal zijn, wat het echte onderscheid wordt t.o.v. de concurrentie, enz. Zolang dat niet gebeurt, blijft de Liberale Vakbond bij het standpunt dat het personeel niet mag inboeten op loon, dat eventuele vertrekken op basis van vrijwilligheid moeten gebeuren, dat tewerkstelling moet gered worden door de mogelijkheid tot overplaatsingen naar winkels die open blijven, dat de brugpensioenleeftijd zo laag mogelijk moet zijn en dat voor de over te nemen winkels de CAO 32bis gerespecteerd moet worden.

De Liberale Vakbond blijft het herhalen: het personeel is niet verantwoordelijk voor dit debacle. Een echte oplossing op lange termijn kan er alleen komen wanneer Carrefour echt bewijst dat het in België nog een toekomst ziet voor de geïntegreerde winkels, niet in slogantaal, maar op basis van verifieerbare informatie. Zolang die horde niet wordt genomen, is hun vraag om vertrouwen en hun opmerking dat zij een correcte dialoog met de sociale partners wenst, verdacht en kan daar alleen het besluit uit worden getrokken dat Carrefour enkel financiële belangen op korte termijn behartigt en geen sociaaleconomische op lange termijn.

Jan Moens
Nationaal Sectoraal Verantwoordelijke