De Belgische winkels vinden geen verkopers en zijn op zoek naar 14…, 15…, 16.000 verkopers, filiaalhouders, enz.!
Volgens de Belgische Federatie van de Distributie (Fedis) heeft alles te maken hebben met het imago van de sector. Dat klopt. Maar of Fedis de wil heeft om de problemen aan te pakken met iets méér dan persberichten en een website is veel minder duidelijk.
Volgens de Belgische Federatie van de Distributie (Fedis) heeft alles te maken hebben met het imago van de sector. Dat klopt. Maar of Fedis de wil heeft om de problemen aan te pakken met iets méér dan persberichten en een website is veel minder duidelijk.
De doorgroei mogelijkheden in de distributiesector zijn veel minder groot dan Fedis laat geloven. Per slot van rekening kan er maar één winkeldirecteur zijn in een supermarkt. Vaak wordt die van buitenaf gerekruteerd en komt hij/zij niet van de vloer zelf.
Wat veel mensen ook tegenhoudt om in de distributie te gaan werken zijn de ongebreidelde flexibiliteitseisen (weekendwerk, zondagwerk, onvoorziene invalbeurten,…). Wat daarbij vooral afschrikt is niet zozeer de flexibiliteit zelf, maar de permanente aanslag op het privéleven. En daar zal op korte termijn ook geen verandering in komen als men weet dat de vraag van de sociale partners om contracten van deeltijdse aard (vb. 18u per week) zoveel mogelijk te laten presteren in blokken van 4 uren, ONBESPREEKBAAR zijn. In die context is het begrijpelijk dat er maar weinig mensen zijn die er spontaan aan denken om in de handel te komen werken, zoals Fedis zegt. En dan hebben we het nog niet over de regelrechte aanval op het anciënniteitprincipe in de barema's.
Fedis is dus vragende partij voor een specifieke opleiding tot verkoper, want die bestaat in België niet, in tegenstelling tot in sommige buurlanden. Het is droevig om te moeten constateren dat de Belgische distributiesector, een van de belangrijkste werkgevers in het land en zelf altijd als eerste op de barricade om te oreren over innovatie, rationalisatie, enz… zo weinig doet om zelf aan adequate vorming en opleiding te doen. Desgevraagd gaat het plots om “eenvoudige taken die geen verregaande scholing vereisen”. In plaats van om het onderwijs verantwoordelijk te stellen zou er werk kunnen gemaakt worden van sectorale opleidingen in eigen beheer. Er zijn heel wat andere sectoren (voeding, bouw, bedienden in het algemeen) die het hen voor hebben gedaan.
Jan Moens
Nationaal Sectoraal Verantwoordelijk
