Halen Belgische patroons mosterd bij Chinese communisten ?

Voor het Belgisch patronaat lijkt de revolutie begonnen. De patroons pleiten ondubbelzinnig voor de herinvoering van de 40-urenweek en voor het einde van het brugpensioen. Wij werken te weinig jaren en stevenen op die manier af op een "sociaal bloedbad" waarbij de "echte" pensioenen onbetaalbaar worden. Bovendien verliezen wij de concurrentieslag met het buitenland. Als lichtend voorbeeld citeren de nieuwbakken kameraden communistisch China. Daar werkt iedereen heel lang, heel hard en voor weinig geld.

Voor het Belgisch patronaat lijkt de revolutie begonnen. De patroons pleiten ondubbelzinnig voor de herinvoering van de 40-urenweek en voor het einde van het brugpensioen. Wij werken te weinig jaren en stevenen op die manier af op een "sociaal bloedbad" waarbij de "echte" pensioenen onbetaalbaar worden. Bovendien verliezen wij de concurrentieslag met het buitenland. Als lichtend voorbeeld citeren de nieuwbakken kameraden communistisch China. Daar werkt iedereen heel lang, heel hard en voor weinig geld.

Mogen wij er de kameraden aan herinneren dat er in China ook geen vrije vakbonden bestaan? Wij passen voor een systeem waarin brute chantage de toon aangeeft en waarin we genoodzaakt worden de klok terug te draaien. Dit heeft niets met conservatisme te maken. Enkel met het nakomen van eerder gemaakte afspraken. Dat er in de toekomst vernieuwend initiatief moet genomen worden inzake carrièreplanning, loonkost en belastingdruk is een andere zaak. Maar zoiets moet aan de onderhandelingstafel gebeuren. Niet met een bajonet in de rug.