• Werkzekerheid en werkgelegenheid
• Koopkracht
• Duurzaam personeelsbeleid
• Sociaal overleg
• Download de eisenbundel

Kwalitatieve tewerkstelling en werkzekerheid blijven voor ons een absolute prioriteit. Fusies, talrijke kostenbesparingen (ondanks goede bedrijfsresultaten),  filialisering en (inter)nationale outsourcing zorgden voor een grote uitstroom, waarbij vertrekkers niet of slechts gedeeltelijk vervangen worden/werden.

Belangrijk is dat iedere werknemer alle kansen krijgt om in de sector aan het werk te blijven. Daarom moeten onze afspraken in eerste instantie gericht zijn op het vermijden van ontslagen. In het vorige sectorakkoord hebben we hierin een belangrijke stap gezet door het opstellen van een procedure die moet gevolgd worden bij individueel ontslag en die voorziet in een verwittigingsprocedure en een remediëringsperiode.

In diezelfde cao staat echter nog steeds de mogelijkheid ingeschreven van een ‘ontslag zonder verwittigingsprocedure’ . Dit is volledig in strijd met de idee om iedere werknemer een tweede kans te geven. Wij wensen dan ook  de schrapping van artikel 4 bis §3 (ontslag zonder verwittigingsprocedure) van de CAO Vastheid van betrekking van 6/12/2010.

Wij vragen een evaluatie van het sectoraal outplacement.

Wij willen de bepalingen ivm ontslag om technische redenen van arbeidsorganisatie van onbepaalde duur maken.

Voor ons zijn contracten van onbepaalde duur de absolute standaard. Alle andere contracten moeten een uitzondering zijn. Daarom vragen wij dat alle nieuw aangeworvenen na maximaal 1 jaar een contract van onbepaalde duur krijgen.
Contracten van bepaalde duur moeten dezelfde loon- en arbeidsvoorwaarden kennen als contracten van onbepaalde duur.

Regionale tewerkstelling heeft vele pluspunten, zowel persoonlijk (beperkte verplaatsingstijd, minder stress, betere balans werk-privé) als collectief (minder files, minder CO₂-uitstoot). Dit levert voordeel op voor de werknemer maar zeker ook voor de werkgever. Ondanks nieuwe technologieën die regionale tewerkstelling vergemakkelijken, stellen we vast dat werkgevers blijven centraliseren

Wij blijven ijveren voor kwalitatieve lokale tewerkstelling. Wij vinden dan ook dat alle maatregelen moeten genomen worden om regionale tewerkstelling uit te breiden.
Wanneer een werkgever toch zou overgaan tot het afschaffen van regionale tewerkstelling moeten de overlegorganen ingelicht worden en moet er onderhandeld worden over begeleidende maatregelen. 

Wij menen dat wij in de verzekeringssector een voortrekker zouden kunnen zijn in het gelijkschakelen van het statuut arbeiders en bedienden.

Inzake koopkracht willen wij opnieuw verwijzen naar de zéér matige (om niet te zeggen geen) koopkrachtverhogingen in de voorbije akkoorden.  De bedrijfsresultaten blijven nochtans gunstig en daarnaast zijn er ook nog de overheidsgeschenken (o.a. de opbrengsten van de notionele intrestaftrek).
Om die redenen menen wij dat het mogelijk is om de invulling van de marge, te verhogen met de enveloppe van 375 euro uit de cao 2009-2010, te realiseren in de vorm van een toevoeging van een vast bedrag aan de minimumbarema’s.

In dit akkoord willen wij ook graag een reeds veelvuldig gestelde eis realiseren nl. een dertiende maand voor iedere werknemer in de sector.

Vorming en opleiding

Vorming en opleiding moeten gezien worden als een investering.

De functionele mobiliteit die men tegenwoordig van werknemers verwacht, geeft werkgevers een grote verantwoordelijkheid wat betreft opleiding . Er moet niet alleen vorming voorzien worden die strikt gebonden is aan een job of een functie maar ook  vorming die bijdraagt aan de algemene ontwikkeling van de werknemer zodat de werknemers inzetbaar blijven en hun loopbaan een nieuwe wending kunnen geven als ze dit wensen. Om dit te realiseren vragen wij voor alle werkn(e)em(st)ers in de verzekeringssector een individueel recht op vorming a rato van vijf dagen per jaar betaald door de werkgever met invoering van een sanctie bij niet-naleving (bv. betaling van een boete ten voordele van FOPAS).

Er moet ook een uniforme definiëring komen van wat als vorming kan beschouwd worden.

We moeten werk maken van het in vorig cao opgerichte observatorium voor de verzekeringsberoepen.

We wensen ook in de toekomst een verderzetting (2013-2014) van FOPAS (met bijzondere aandacht voor Compas en de Persoonlijke en Professionele Balans).
Gezien de belangrijkheid van vorming en opleiding voor alle medewerkers én ook voor de werkgevers menen wij dat een verhoogde financiering voor FOPAS op zijn plaats is.

Goed opgeleide syndicale mandatarissen dragen bij tot een beter sociaal overleg. Daarom vragen wij een substantiële verhoging van de middelen voorzien voor het fonds voor vakbondsopleiding.

Eindeloopbaanbeleid 

Het generatiepact heeft er voor gezorgd dat  werknemers langer moeten werken. Werkgevers dienen er dan ook voor te zorgen dat langer werken een haalbare kaart is voor deze werknemers.
Inzake eindeloopbaanbeleid moeten er dan ook maatregelen genomen worden die een kwalitatieve tewerkstelling garanderen van de oudere werknemers en die garanderen dat oudere werknemers dezelfde kansen krijgen als andere werknemers.

Het lijkt ons ook niet meer dan logisch dat aangezien werknemers langer zullen moeten werken we werk maken van een verlenging van de barema’s.

Wij vragen ook de verlenging van de cao’s inzake voltijds brugpensioen en halftijds brugpensioen tot de uiterst mogelijke datum (drie jaar te rekenen vanaf de datum van ondertekening van de cao) evenals een verbetering ervan.

Stressbeleid

Het bestrijden van stress is reeds lang een aandachtspunt in de sector.  Er is echter nog een lange weg te gaan. Er moet gewerkt worden aan de concrete aanpak van de oorzaken van stress. De aandacht moet vooral gaan naar preventie. Bijzondere aandacht moet hierbij uitgaan naar de al maar toenemende werklast.

De werkmethode om het bestrijden van stress aan te pakken zoals ze toegepast werd bij DIB lijkt ons een zeer goed voorbeeld en zouden wij graag als norm zien voor de sector.

Mobiliteit

De toenemende mobiliteitsproblemen zorgen ervoor dat veel werknemers telewerk als een kwaliteitsverbetering zien. Door de  technologische vooruitgang is het perfect mogelijk om telewerk mogelijk te maken. Dit moet echter goed omkaderd worden. De cao’s 85 en 85bis geven reeds het kader aan. Maar wij vragen daarenboven een sectorale omkadering. Wanneer men op ondernemingsvlak  telewerk wil invoeren moet  er overleg zijn met de syndicale afvaardiging en moet er een bedrijfs-cao afgesloten worden die alle afspraken omvat (arbeidsorganisatie, diverse vergoedingen, enz.). Er moet ook een  syndicale controle en evaluatie mogelijk zijn.

Aanpassing lonen jobstudenten

De syndicale werking dient alle kansen te krijgen in de ondernemingen. Wij stellen vast dat het sociaal overleg steeds complexer wordt en andere dimensies aanneemt.
Daarom willen wij een verhoging van het aantal mandaten in SA en de mogelijkheid tot oprichting van een SA vanaf 50 werknemers.

Wij vragen maatregelen die ervoor zorgen dat er qua verloning en promoties geen discriminatie zou zijn tav werknemersvertegenwoordigers. 

Om werknemersvertegenwoordigers bij te staan in heel technische en/of juridische, ondernemingsspecifieke dossiers stellen we extern advies voor. We kunnen dit realiseren door op sectoraal niveau een budget ter beschikking te stellen en de keuze van adviseur te laten aan de werknemersvertegenwoordigers. Ook de werkgever heeft belang bij een overleg met kennis van zaken.

Omdat iedere onderneming tegenwoordig functioneert in een Europese (internationale) context en omdat Europa steeds meer en meer zijn rol speelt in het sociaal overleg, worden ook de werknemersvertegenwoordigers in hun onderneming  meer en meer geconfronteerd met en betrokken in Europese dossiers. Daarom vragen wij een uitbreiding van het SV om deze dossiers te kunnen opvolgen.

Wij zouden graag de cao van 15 oktober 2003 herzien ivm het gebruik van de nieuwe communicatiemiddelen.

Wij willen een debat over de bevoegdheidsomschrijving van het PC zodat ook alle ondersteunende activiteiten blijven vallen onder het toepassingsgebied van het PC.

EFI

Wij vragen bijkomende info om meer inzicht te krijgen in de financiële situatie en het risicobeleid  van de onderneming.
In de banksector werd hierover reeds een cao afgesloten die duidelijk bepaald welke inlichtingen omtrent het risicobeleid zouden moeten verschaft worden aan de OR. Ook wij wensen dergelijke afspraken te maken voor onze sector.

Index

De sector moet de bedrijven die werknemers tewerkstellen die vallen  onder het toepassingsgebied van PC 310 en PC 306 verplichten een oplossing zoeken op bedrijfsvlak voor het verschil in uitbetaling van de index.

De index moet betaald worden op de reële lonen. Wij vragen om dit duidelijk op te nemen in de cao.