Deeltijdse arbeid is elke arbeid die van kortere duur is dan de normale arbeidsduur van een voltijdse werknemer in de onderneming en dit voor zover deze arbeid op regelmatige en vrijwillige wijze uitgeoefend wordt.
Er moet een schriftelijke arbeidsovereenkomst voor deeltijdse arbeid worden opgemaakt.

Enkele aandachtspunten :

• slechts die arbeidsregelingen en werkroosters die voorzien zijn in het arbeidsreglement kunnen aan de werkneemster opgelegd worden;
• om de deeltijdse werkneemster te beschermen tegen overdreven flexibiliteit wordt het volgende voorzien in de wetgeving :
  
• de wekelijkse arbeidsduur mag niet lager zijn dan 1/3 van de wekelijkse arbeidsduur van de voltijdse werknemer die in de onderneming tot dezelfde categorie behoort;
• de duur van elke werkperiode mag niet korter zijn dan 3 uur;
• op deze twee regels bestaan tal van uitzonderingen die voorzien zijn bij KB en sectorale CAO’s.
  
• in normale omstandigheden kan de deeltijdse werkneemster nooit aanspraak maken op overloon omdat zij niet de grens overschrijdt die voorzien is in de arbeidswet. Er is echter bij KB bepaald dat bepaalde prestaties die zij verricht boven haar uurrooster toch met overloon moeten bezoldigd worden. deze bij KB uitgewerkte regeling is evenwel slechts van toepassing voor zover er geen CAO is die de overschrijding van uurroosters regelt.
• in principe moet de deeltijdse werkneemster op dezelfde wijze behandeld worden als haar voltijdse collega’s.
  Dit betekent :
  
• dat inzake arbeidsvoorwaarden zij niet minder gunstig mogen worden behandeld dan vergelijkbare voltijdsen tenzij de verschillende behandeling om objectieve redenen is gerechtvaardigd;
• dat het pro rata temporis-principe (in verhouding tot de gewerkte tijd) wordt toegepast.
  
• deeltijdse arbeid kan zijn gevolgen hebben voor andere rechten binnen het domein van arbeidsrecht en sociaal zekerheidsrecht, zoals het recht op betaald educatief verlof en pensioenberekening.

Als ACLVB-lid leest u hierover meer in onze Weetwijzer.