Sedert de jaren ’70 al stellen de vrouwenbewegingen de ongelijke positie van vrouwen ten opzichte van mannen aan de kaak en streeft men naar gelijke rechten voor en de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen. In de jaren ’80 werd dan ook een begin gemaakt met het gelijkekansenbeleid dat ervoor moest zorgen dat zowel mannen als vrouwen juridisch dezelfde kansen kregen op de arbeidsmarkt. Dankzij de vrouwenbewegingen en de inzet van tal van sociale organisaties zoals de vakbonden werden de juridische discriminaties en ongelijkheden tussen mannen en vrouwen zo goed als weggewerkt. Althans in theorie, want in de praktijk zijn er nog tal van “feitelijke” ongelijkheden. De loonongelijkheid tussen mannen en vrouwen is in de 21ste eeuw helaas nog een feit.

Zoals werd afgesproken in het charter “gender mainstreaming”, dat door de Liberale Vakbond mee werd ondertekend in september 2004, zorgt de ACLVB ervoor dat op alle niveaus van het sociaal overleg rekening wordt gehouden met het genderaspect: elke maatregel wordt aan de “gendertoets” onderworpen: is de maatregel neutraal; heeft ze dezelfde impact op vrouwen als op mannen en zoniet: wat kunnen we daaraan doen?

Dit geldt in het bijzonder voor thema’s als:

• combinatie arbeid en gezin
• eindeloopbaan
• vorming
• loon
• mobiliteit
• flexibiliteit
• …

Bijvoorbeeld: een analyse van de huidige opname van het tijdskrediet toont dat deze niet genderneutraal is; vrouwen nemen vaker tijdskrediet op jongere leeftijd vanwege de zorg voor kleine kinderen, mannen nemen vaker tijdskrediet op latere leeftijd, omwille van andere redenen. Dit ligt niet aan het tijdskrediet zelf, maar wel aan sociaal-cultureel bepaalde factoren. Het maken van de “gendertoets” kan dergelijke conclusies alvast voorkomen en erop anticiperen.

Om een evenwichtige participatie van mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt mogelijk te maken, ijvert de ACLVB voor:

• de verdere uitbouw van kinderopvangmogelijkheden om de combinatie arbeid en gezin mogelijk te maken, niet alleen voor vrouwen maar ook voor mannen
• het wegwerken van de loonongelijkheid onder meer via analytische, sekseneutrale functieclassificatiesystemen, zodat de beroepen die grotendeels door vrouwen worden uitgeoefend, opgewaardeerd worden