Na het nogal tegenvallend onderhoud met de Eerste Minister van afgelopen maandag 30 november wil de ACLVB een eerste verwittiging richting werkgevers en Regering uitsturen over twee dossiers die nauw met elkaar zijn verbonden, en dit door deel te nemen aan de betoging van vandaag 4 december.  

Het dossier over een harmonisering van de statuten arbeiders/bedienden

Voor ons is het essentieel dit dossier in zijn totaliteit te beschouwen. De militanten en leden van de ACLVB hebben duidelijk te kennen gegeven dat de enige mogelijke oriëntatie deze van een daadwerkelijke harmonisering is. Alle probleemstellingen betreffende verschillen tussen arbeiders en bedienden moeten worden aangepakt en opgelost.

De economische situatie echter maakt dat er snel moet worden opgetreden. Er moeten onmiddellijk oplossingen komen voor werknemers die hun werk dreigen te verliezen, ondanks de crisismaatregelen die voorhanden zijn. Daarom zijn langere opzegtermijnen voor arbeiders een noodzakelijke en billijke maatregel.

Dit alleen, hoe fundamenteel ook, is en kan niet het enige antwoord zijn in dit dossier van harmonisering van de statuten arbeiders/bedienden. Zo kan het ontbreken van een motivatieplicht bij ontslag in ons Belgisch rechtsysteem leiden tot misbruik, ook en vooral in tijden van crisis. Dit is dan ook de reden waarom de ACLVB onder meer de ratificatie door België van de IAO-Conventie nr. 158 (conventie betreffende het ontslag) vraagt.

Verlenging van de crisismaatregelen

De crisis is nog niet achter de rug, daar zijn we ons wel degelijk van bewust. Voor de ACLVB kunnen de huidige crisismaatregelen bijgevolg met zes 6 maanden worden verlengd, maar alleen op voorwaarde dat een reeks elementen wordt geregeld :

• Indirecte gevolgen voor de werknemers vermijden : er is sowieso al inkomstenverlies. Daar mag niet nog eens verlies van rechten bovenop komen, zoals bvb. betreffende het tijdskrediet of het betaald educatief verlof.
• Betere controle op het gebruik van crisismaatregelen : de crisismaatregelen zijn een dure zaak voor de collectiviteit ; men moet er dus zorgvuldig mee omspringen en deze enkel voorbehouden voor bedrijven die er nood aan hebben. Naast objectieve criteria die tonen dat een onderneming zich duidelijk in moeilijkheden bevindt is het sociaal overleg het beste geplaatst om na te gaan of de reële situatie van het bedrijf het gebruikmaken van deze  crisismaatregelen rechtvaardigt. Deze maatregelen automatisch verlengen voor alle bedrijven is onaanvaardbaar.
• Het is niet omdat het crisis is dat alles maar moet kunnen: als een bedrijf zijn toevlucht moet nemen tot het systeem van economische werkloosheid moet de werkgever een “deftige” vergoeding uitbetalen en de werknemers niet naar huis sturen met een aalmoes.

Wij hopen dat na deze eerste verwittiging aan het adres van werkgevers en Regering, de weg van het verstand, ter wille van onze werknemers, kan worden ingeslagen.

De werknemers hebben deze economische crisis NIET VEROORZAAKT ! Dit zeggen we al sinds het begin van de crisis en zullen we blijven herhalen !  Het is dus NIET aan hen om een hoge prijs te betalen !